Σάββατο, 5 Ιουλίου 2014

Με αφορμή το Μουντιάλ # 2

Παρακολούθησα προχτές για λίγο το ρεπορτάζ απεσταλμένου μεγάλου καναλιού που είχε μόλις επιστρέψει από τη Βραζιλία. Είναι εντυπωσιακό, με την κακή έννοια, το πώς οι δημοσιογράφοι των συντηρητικών μίντια που σχολιάζουν τα του μουντιάλ, αναφέρονται μεν (ακροθιγώς) στις εικόνες ακραίας φτώχειας δίπλα στα πολυτελή κτήρια και γήπεδα της Βραζιλίας, αλλά το πράττουν με έναν εντελώς αδιάφορο, ψυχρό τρόπο, σαν να πρόκειται για ένα αυθύπαρκτο σύμπτωμα - χωρίς αίτια και συνέπειες -, σαν να μην έχει σημασία ότι η χώρα θα βυθιστεί και αυτή στο χρέος (σαν μιαν άλλη, που διοργάνωσε, χωρίς να το αντέχει οικονομικά, Ολυμπιακούς Αγώνες πριν από κάποια χρόνια), χωρίς να αμφισβητούν την αναγκαιότητα διοργάνωσης ενός τόσο μεγάλου τουρνουά από μια χώρα που δεν το σηκώνει από οικονομικής άποψης και που θα έπρεπε να έχει επενδύσει όλα αυτά τα χρήματα όχι στην ανέγερση γηπέδων, αλλά στην επίλυση των πραγματικών προβλημάτων που "καίνε" τους κατοίκους της. Φαίνεται πως για τέτοιους δημοσιογράφους το δίπτυχο "Άρτος και Θεάματα" και, φυσικά, το κέρδος του κεφαλαίου είναι πάνω και πέρα από όλα. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου